Bugün

Parçalı bulutlu bir gün...

Dolu, yağmur yüklü yüksekler...

Kuytu köşelerde saklanasım var bugün, perdelerin ardından bakasım...

Kulağımda sabahtan dinlediğim bir melodi... The Talking Bugs/ I Don't Know Why. Şarkının ismi gibi ben de bilmiyorum bugün gerçekten sebebini... 

Bir görüntü eşlik ediyor zihnimde dinlediğim melodiye. Küçük bir kız çocuğu, eski koyu renkli ahşap bir etejerin çekmecesini karıştırıyor. Koyacak başka bir yer bulunmadığından konulmuş bir sürü ıvır zıvır var çekmecenin içinde. Tam ona göre... Sakince giriyor bu eski, mütevazi dünyanın içine. Gördüğü, dokunduğu cisimler ve koku, çocuk zihninde türlü çağrışımlar yapıyor. Dakikalar, saatler akıyor... Şimdi bu dünyanın dışında başka birşey yok gibi sanki... Ne içerdeki kendi, ne uzaktaki annesi, ne dışardaki anneannesi... Kayboluyor hepsi...

Oda çok sessiz, hatta sessiz değil de ıssız... Öyle hissediyor, yalnız... Kafasını kaldırıp dışarı bakıyor çocuk. Yağmur yağıyor. Damlalar süzülüyor camdan. Birşey gelecek gibi oluyor aklına, bulsa sevinecek; ama bulamıyor. Hiçbir şey bilemeden ve bulamadan, buğulu camdan uzaklara dalıyor...